Halloween party ideas 2015
.

#நாம்_தமிழர் தம்பிமார்கள் வரலாறை உருவாக்கும் விதத்தை இந்த பதிவின் மூலமாக சுலபமாக அறியலாம்.
திருக்குறள் மற்றும் திருவள்ளுவர் பற்றிய பெரியாரின் பேச்சை திரித்து பதிவிடும் அயோக்கிய தனத்தை அறிவுடையவர்கள் யாவருக்கும் விளங்கும்.
பின்வருவது பெரியார் கூறியது கூறியவாறு...
சென்னை மயிலாப்பூரில் திருவள்ளுவர் கழகச் சார்பில் 14.3.48 இல் நடைபெற்ற 3 ஆம் திருவள்ளுவர் மாநாட்டில் தந்தை பெரியார் ஆற்றிய உரையின் சுருக்கம்:
பேரன்பு மிக்க தலைவர் அவர்களே! தோழர்களே!! தாய்மார்களே!!!
இம்மாநாடு திருவள்ளுவர் பேரால் கூட்டப்பட்டிருப்பதையயாட்டி, திருவள்ளுவர் பற்றியும் அவரது குறளைப் பற்றியும் பேசுவது பொருத்தமாக இருக்குமென்று கருதுகின்றேன். ஆரியரல்லாத இந்நாட்டு மக்கள் அனைவர்க்கும், சிறப்பாக இந்நாட்டுப் பழங்குடிப் பெருமக்களான திராவிடர்கள் அனைவர்க்கும் வள்ளுவர் அருளிய திருக்குறள் ஒரு பெரிய செல்வமேயாகும். நமது பெருமைக்கும் நெறிக்கும் (மதத்துக்கும்) நாகரிகத்திற்கும், வாழ்க்கை முறைக்கும் எடுத்துக் காட்டாக அதில் பல விவரங்களை நாம் காணலாம். திருக்குறளின் பேரால் திராவிட மக்களின் பெருமையைத்  திராவிடரல்லாத மக்களுக்கு உணரச் செய்ய முடிகிறது. நமது சரித்திரத்திற்கும் நாகரிகத்திற்கும் பல இலக்கியங்களிலிருந்தும் பல காவியங்களிலிருந்தும் ஆதாரங்கள் எடுத்துக்காட்ட முடியுமாயினும் அவை பெரும்பாலும் பண்டிதர்களுக்குத் தான் புரியும். அவர்களுக்குத் தான் பயன்படும். ஆனால் திருக்குறள் ஒன்றுதான் பாமர மக்களும் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் எப்படிப்பட்ட அறிவாளியும் ஏற்கும் தன்மைக்குரிய தக்க ஆதாரமாய் அமைந் திருக்கிறது.
புத்துணர்ச்சிக்கு அருமருந்து
திருக்குறள் தெய்வீகத்தன்மைப் பொருந்திய ஒருவரால் எழுதப்பட்டது என்பதற்காகவோ அல்லது மனித சக்திக்கு மேம்பட்டவரால் சொல்லப்பட்டது என்பதற்காகவோ நாம் அதைப் போற்றவில்லை. அதில் கூறப்பட்டுள்ள  உயர்ந்த கருத்துக்களுக்காகத்தான் நாம் அதைப் போற்றுகிறோம் என்பதை நீங்கள் அனைவரும் உணருதல் வேண்டும்.
சிறிது காலத்திற்கேனும் மக்கள் தொடர்ச்சியாகத் திருக்குறளைப் படித்து மனத்தில் ஆழப் பதிய வைத்து வருவார்களானால் நம் நாட்டில், நம் மக்கள் வாழ்வில் நம் மக்கள் உள்ளத்தில், ஒரு புதிய உணர்ச்சி உறுதியாக ஏற்படும் என்பதுதான் என் கருத்து.
ஆரியம் இந்நாட்டில் வேகமாகப் பரப்பி வைக்கப்பட்டு வந்த மத்தியக் காலத்தில் திருக்குறள் மிகச் சாதாரணமாகப் பாவிக்கப்பட்டு விட்டது. சமீப காலமாக ஒரு கால் நூற்றாண்டுக் காலமாகத்தான் திருக்குறளின் விழுமியக் கருத்துக்கள் சாதாரண மாக மக்களிடையே பழக்க வழக்கத்திலும் பொதுக்கூட்டங்களிலும் பரிமாறும் படியான நிலை ஏற்பட்டு, இன்று அதுவே எதிர்கால ஆசாபாசங்களுக்கெல்லாம் வழிகாட்டியாகவும், நல்வாழ்வுக்கு ஏற்ற உயர்வான எண்ணங்களைத் தூண்டக் கூடியதாகவும் அமைந்து விட்டது. இத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்தக் கருத்துக்களை வெளியிட்டதற்காகத் திருவள்ளுவரை ஏன் தெய்வீகத் தன்மை பொருந்தியவர் என்று கூறக் கூடாது என நீங்கள் வினவலாம்.
அவர் தெய்வமல்லர்
இன்றுள்ள மனிதத் தன்மைக்கு மேற்பட்ட தெய்வீகத் தன்மை என்பதாக ஒரு தன்மை மக்களுக்கு இருக்கிறதென்பதையே என்னால் ஒப்புக்கொள்ள முடியாத தால் தான் திருக்குறள் ஆசிரியருக்கு அத்தகைய தெய்வீகத் தன்மையைக் கொடுக்க முடியவில்லை.
ஆனால் அவருக்கு உயர்ந்த அறிவும், ஆராய்ச்சித் தன்மையும் அநுபவமும் இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதைதான் இக் கருத்துக்கள் நமக்குத் தெளிவுபடுத்திக் காட்டுகின்றன. திருக்குறளை உண்டாக்கினவர் யார்? அவர் பெயர் என்ன? அவருடைய வரலாறு என்ன? என்பதைக் கூட நம்மால் சரியாக அறிந்து கொள்ளத்தக்க ஆதாரம் எதுவும் கிடைக்க வில்லை. திருக்குறளை உண்டாக்கியவர் திருவள்ளுவர் என்று கூறப்படுகிறது. வள்ளுவர் என்பது ஒரு சமூகத்தினரின் பெயர். ஒரு சமூகத்தின் பெயரே ஒரு தனிப்பட்ட நபரின் பெயராக அமையக் கூடும் என்று என்னால் கருத முடியவில்லை. அதுவும் தாழ்ந்த சாதி எனப்படுமொன்றின் பெயரை ஒருவர் தம்முடைய பெயராக வைத்துக் கொள்ளக் கூடும் என்று என்னால் நினைக்க முடியவில்லை. திருக்குறளை உண்டாக்கியவரின் உண்மைப் பெயர் மறைக்கப்பட்டு விட்டது என்பதுதான் என்னுடைய கருத்து. பழைய காலச் சங்க நூல்கள், நீதி நூல்கள் ஆகியவற்றில் கூடப் பெரும்பாலும் ஆசிரியர்களின் பெயர்கள் குறிக்கப்பட்டிருக்க வில்லை. நூலை உண்டாக்கி யவரின் பெயர் மறைக்கப்படுவது பண்டைக் காலத்திய பழக்கங்களில் ஒன்றாக இருந்து வந்திருக்கிறது.
இரு பெரியார்கள்
நம் பண்டைத் திராவிட மக்களிடையே இரண்டு பெரியார்களைக் குறிப்பிட வேண்டுமானால் ஆண்களில் திருவள்ளுவரையும் பெண்களில் அவ்வையா ரையும் நாம் சிறந்த அறிவாளியாகக் குறிப்பிட முடியும். அவர்கள் இரண்டு பேரையும் பார்ப்பனர்கள் அசல் திராவிடர்களென்று ஒப்புக் கொள்வதில்லை. அவர்கள் இருவரையும் ஆதி என்னும் பறைச்சிக்கும் பகவன் என்ற பார்ப்பன னுக்கும் பிறந்த குழந்தைகள் என்றுதான் அவர்கள் கூறுகிறார்கள். இதை  நம் பண்டித சிகா மணிகளும் ஓர் அளவுக்கு ஒப்புக் கொண்டு விட்டார்கள். என்னடா, சாதியிலே மகாகேவலமான பறைச்சி வயிற்றில் இவ்வளவு அறிவாளியான பிள்ளை எப்படிப் பிறந்திருக்கக்கூடும் என்று பார்ப்பனர் நினைப்பதில்லை. அவள் பறைச்சியா யிருந்தாலும் அந்த பிந்து பார்ப்பனப் பிந்துதானே என்பதுதான் அவர்களுடைய கருத்து.
இன்னும் நாம் கொஞ்சம் கவலையற்றிருந்தால், யாரோ ஒரு முண்டச்சி (விதவை) ஏதோ ஒரு சத்திரத்தில் பெற்றுப் போட்டுச் சென்ற குழந்தைகள்தாம் திருவள்ளுவரும் அவ்வையாரும் என்று கூட அந்தப் பார்ப்பனக் கூட்டம் கூறிவிடத் தயங்காது.
நாதியற்ற நிலை
திராவிட மக்களின நிலை இன்று அவ்வளவு நாதியற்றுக் கிடக்கிறது. அவ்வளவு பாதுகாப்பற்றவர்களாக ‡ சொந்தச் சக்தியில் நிற்க முடியாதவர்களாக ‡ திராவிட மக்களாகிய நாம் இருந்து வருவதால்தான், ‘திருக்குறள் கருத்துக்கள், ஆரிய நூல்களிலிருந்து எடுத்து எழுதப்பட்ட தர்மங்கள் தான்’ என்று கூறுவதற்குக் கூட அந்தப் பார்ப்பனர்கள் துணிந்து விட்டார்கள். இத்தகைய மிக்கக் கஷ்டமான, கடினமான நாதியற்ற நிலையில் நாம் இருக்கிறோம். எவ்வளவோ ஆபாசமான நூல்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள பெருமையில் 100 இல் 1 பங்கு பெருமைகூட நமது திருக்குறளுக்குக் கொடுக்கப்படுவதில்லை. சாதாரணமாகப் பெரிய அறிவாளிகள் என்று தம்மை விளம்பரப்படுத்திக் கொள்பவர்களும் , அந்தப்படியே மக்களால் கருதப்பட்டு வருபவர்களும் மேலான தர்மங்களுக்கும் மேலான தத்துவார்த்தங்களுக்கும் கீதையைத்தான் ஆதாரமாக எடுத்துக் கொள்வார்கள்.
வாழ்க்கையில் எந்த அளவுக்கும் உபயோகப்படாத மிகச் சாதாரண அந்த நூலுக்கு அவ்வளவுக்கு பெருமை இருக்கக் காரணம் அது ஓர் ஆரிய நூல். ஆரிய தர்மத்தை அதாவது ஆரிய உயர்வை வலியுறுத்தும் நூல் என்பதுதான். இதை நீங்கள் உணர வேண்டும். திருக்குறளுக்கு அத்தகைய பெருமை இல்லாமற் போனதற்குக் காரணம் இது ஒரு  திராவிட நூல் என்பதுதான்.  இதனையும் நீங்கள் நன்றாக உணர வேண்டும்.
நமக்கு வேண்டிய முழு அறிவையும் கொடுக்கக் கூடியதாக ஒரு நூல் வேண்டு மானால் அது திருக்குறள்தான் என்பதை நீங்கள் தெளிவாக உணருங்கள். உணர்வது மட்டுமல்ல, நன்றாக மனத்தில் பதிய வையுங்கள் !
திருக்குறளின் நோக்கம்
மேலும் திருக்குறள் ஆரிய தர்மத்தை‡ மனுதர்மத்தை ‡ அடியோடு கண்டிப் பதற்காகவே ஏற்பட்ட நூல் என்பதையும் நீங்கள் உணர வேண்டும். அதுவும் மக்களுக்கு வெறும் தர்மங்களை மட்டும் உபதேசிக்க என்பதற்காகவே எழுதப்பட்ட ஒரு நூல் என்று என்னால் கொள்ள முடியவில்லை.
மக்கள் நல்வாழ்க்கைக்குக் கேடாக வந்து சேர்ந்த ஆரிய அதர்மத்தை ஒழிப்பதையே நோக்கமாகக் கொண்டு ஒரு மறுப்பு நூலாகவே திருக்குறள் எழுதப்பட்டதாகத்தான் என்னால் கருதமுடிகிறது.
திருக்குறள் ஆரியக் கொள்கைகளை மறுக்க, அவைகளை மடியச் செய்ய அக்கொள்கைகளிலிருந்து மக்களைத் திருப்ப எழுதப்பட்ட நூல் என்றுதான் நான் கருதுகிறேன்.
மனுதர்மமும் திருக்குறளும்
மனுதர்மம் - வருணாச்சிரம தர்மத்தை வற்புறுத்தி மக்களில் நான்கு சாதிகள் -பிராமணன், சத்திரியன், வைசியன், சூத்திரன் - உண்டு என்று உபதேசிக்கிறது.
பிராஹ்மண ; சத்திரியே வைஸ்த ; த்ரயோவர்ணாத் விஜரதய;
சதுர்த்த ஏகஜ திஸ்து சூத்ரோ நாஸ்திது பஞ்சம ;
பிராமணன் சத்திரியன் வைசியன் என்று இம்மூவரும் துவிஜர்கள். நான்காவது சாதியான சூத்திரன் ஒரே சாதி இவனுக்கு உப நயனமில்லாததால் த்விஜாதியாக மாட்டான் - மனுதர்மம்.
திருக்குறள் -மக்கள் அனைவரும் ஒரே இனந்தான். பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்கிறது.
பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்குஞ் சிறப்பொவ்வா
செய்தொழில் வேற்றுமை யான்.
மனுதர்மம் -மாம்சம், மச்சம் சாப்பிட வேண்டும். யாகம் செய்ய வேண்டும். அதில்  ஆடு, மாடு, குதிரை முதலியவைகளைப் பலி தர வேண்டும் என்கிறது.
மத்யம், மாம்ஸம், சமீனம், சமுத்ரா மைதுனமேவச ;
ஏதே பஞ்சமகாரா; ஸ்யுர் மோக்­தா ஹியுகே யுகே.
கள், இறைச்சி, மீன், சமுத்ரா மைதுனம் இவ்வைந்தும் மோ­த்திற்குச் சாதனங்கள்.
திருக்குறள் - ஜீவ இம்சையே கூடாது. மாம்சம் சாப்பிடக் கூடாது. யாகம் கூடாது என்கிறது.
கொல்லான் புலால் மறுத்தானைக் கைகூப்பி
எல்லா உயிரும் தொழும்.
அவிசொரிந் தாயிரம் வேட்டலின் ஒன்றன்
உயிர்செகுத் துண்ணாமை நன்று.
மனுதர்மம் -பிறவியினாலேயே பார்ப்பான் உயர்ந்த சாதி என்கிறது.
அனார்யமார்ய கர்மாணம் ஆர்யம் சானார்ய கர்மிணம் ;
ஸம்ப்பர தார்யா ரவீத் தாதா, நஸமென நாஸமாவிதி.
ஆரியன் (பார்ப்பான்) தொழிலைச் செய்கிற அனாரியன் (தமிழன்) ஆரியனும் ஆகப்போவதில்லை. அனாரியன் தொழிலைச் செய்கிற ஆரியன் அனாரியனு மாக மாட்டான்.
ஏகமேவது சூத்ரஸ்ய ப்ரபு ; கர்மஸமா திசத்?
எதேஷாமேவ வர்ணானாம் சுஸ்ரூஷா மனசூயயா
பொறாமையின்றி மூன்று வருணத்தாருக்கும் பணிவிடை செய்தலே சூத்திர னுக்குத் தொழில் என்று கடவுள் கட்டளையிட்டிருக்கிறார்.
திருக்குறள் ‡ ஒழுக்கம் உண்டானால்தான் பார்ப்பான் உயர்ந்தவன் என்று சொல்லிக் கொள்ளலாம்; ஒழுக்கமற்றவன் பார்ப்பானாயினும் கெட்டவன் என்கிறது.
மறுப்பினு மோத்துக் கொளலாகும் பார்ப்பான்
பிறப்பொழுக்கங் குன்றக் கெடும்.
மனுதர்மம் -ஒரு மனிதன் செல்வனாகப் பிறந்து சுகபோகத்துடன் வாழ்வதற்குக் கடவுள்தான் காரணம் என்கிறது.
விஸ்ரப்தம் ப்ராஹ்மண சூத்ராத் த்ரவ்யோ பாதான மாசரேத் ;
நஹிதஸ்பாஸ்தி கிஞ்சித் ஸ்வம் பர்த்ளு ஹார்ய யனாஹிச.
சூத்திரனிடத்தில் ஏதேனும் பொருளிருந்தால் அதைப் பிராமணன் எடுத்துக் கொள்ளலாம். ஏனெனில் அவன் அடிமையாகப் படைக்கப்பட்டிருத்தலால், அவனுக்கென்று பொருள் சிறிதேனுமில்லை.
திருக்குறள் -ஒரு மனிதனை ஏழையாகப் பிறப்பித்து வருந்த வைப்பது கடவுளானால் அக்கடவுள் ஒழிய வேண்டும் என்கிறது.
இரந்தும் உயிர்வாழ்தல் வேண்டிற் பரந்து
கெடுக உலகியற்றி யான்.
மனுதர்மத்தில் -பிராமணன் சூத்திரன் என்று மக்களைப் பல சாதியினராகப் பிரித்துப் பல இடங்களில் வருணாச்சிரம தர்மம் கூறப்பட்டிருக்கிறது.
வேதத்தில் 180 சாதிகள் கூறப்பட்டிருக்கின்றன. மனு ஸ்மிருதியிலும் சூத்திரரினும் தாழ்ந்த சாதிகள் பல கூறப்பட்டிருக்கின்றன.
திருக்குறளில் -ஒரு இடத்தில் கூட பிராமணன் சூத்திரன் என்கிற வார்த்தைகள் இல்லை. பார்ப்பான் என்றுதான் கூறப்பட்டிருக்கிறது- வர்ணாச்சிரம தர்ம வாசனையே கிடையாது.
ஆராய்ந்தால் விளங்கும்
இப்படி அனேக கருத்துக்கள் ஆரிய தர்மத்துக்கு மாறாகக் கூறப்பட்டி ருக் கின்றன. சுருங்கக் கூறினால் புத்தர் செய்த வேலையைத்தான் திருக்குறள் செய்திருக்கிறது. புத்த தர்மமும் ஆரியத்திற்கு மாறான தர்மம்தான். அதனால் தான் அது இந்நாட்டு ஆரியர்களால் அழிக்கப்பட்டது. ஆரிய தர்மத்தை எதிர்த்து அழித்து ஒழிப்பதற்காகத்தான் திருக்குறள் பாடப்பட்டதென்பது அதை ஆராய்ச்சி செய்வோர் எவருக்கும் விளங்காமற் போகாது. நமது தலைவரின் தந்தையாரான தோழர் எஸ். சோமசுந்தர பாரதியார் அவர்களைப் போன்ற பெரும் புலவர்கள் திருக்குறளை ஆதாரமாகக் கொண்டு ஆரியர் ‡ தமிழர் வேறுபாடுகளை விளக்கமாக எடுத்துக் கூறுவார்களானால் பல அறிவுக்கிசைந்த அற்புதங்கள் வெளிப்படும். அவரைப் போன்ற அறிஞர்கள் பேசக் கேட்டுத்தான் எனக்கும் திருக்குறளின் பெருமை தெரிய வந்தது.
என்னைப் பொறுத்தவரையில் திருக்குறளைச் சிறிதாவது ஆராய்ச்சி செய்தவன் என்று என்னால் கூறிக்கொள்ள முடியாவிட்டாலும், அதன் பெருமையை நான் ஓர் அளவுக்காவது உணர்ந்திருக்கிறேனென்பதையும் அதன்மீது எனக்கு அளவற்ற  பற்றுண்டு என்பதையும் நான் தெரிவித்துக் கொள்ள ஆசைப்படுகிறேன்.
என்றாலும் அதையே முடிந்த முடிவென்றோ, அதில் கூறப்பட்டுள்ள கருத்துக்களே எல்லாக் காலத்திற்கும் பொருந்துமென்றோ, மதவாதிகள் வேதத்துக்குச் சொல்வது போல் நான் கூறவில்லை. இன்றைய கருத்துக்கேற்பச் சில மாற்றங்கள் திருக்குறளில் செய்ய வேண்டியது அவசியமாய் இருக்கலா மென்றாலும் திருக்குறள் ஆரியக் கருத்துக்கு நேர்மாறானாது. மனுதர்மத்துக்கு நேர்மாறானது. திராவிடர்களுக்குப் பெரிதும் ஏற்றது என்று மட்டும் நான் உறுதியாகக் கூறுவேன்.
பண்டிதர்கள் சிலர் உட்கார்ந்து கொண்டு ஒவ்வொரு திருக்குறளின் கருத்தையும் எடுத்துக் கொண்டு ஆராய்ச்சி செய்து இதைப்பற்றி மனுதர்மத்தில் என்ன கூறப்பட்டிருக்கிறது என்பதைக் கவனித்துப் பார்ப்பார்களானால் இந்த குறள் மனுதர்மத்தின் இந்தச் சூத்திரத்திற்கு நேர்மாறானதாக இருக்கிறது என்று புள்ளி போட முடியும். 100 ‡ இக்கு 75 பாட்டுக்கள் இப்படியே அமைந்திருக்கும் என்று நான் துணிந்து கூறுவேன். ஒன்றிரண்டை எடுத்துக்காட்டாக கவனிப்போம்.
முற்றும் முரண்
மனு தர்மத்தில் கூறப்படுகிறது்;‘பார்ப்பான் பிரம்மாவின் தலையிலிருந்து உதித்தான் என்று’
‘ பறையன் பிரம்மாவின் பாதத்திலிருந்து உதித்தான் என்று’.
பிறவியில் பேதா பேதம் ; இல்லை.
‘பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்’  என்று திருவள்ளுவர் கூறுகிறார்.
இப்படி ஒவ்வொன்றும் மனுதர்மத்தின் கருத்துக்கு மாறுபாடாகத்தான் இருக்கும். அதே காரணத்தால்தான் அது மக்களிடையே பெற வேண்டிய பெரு மதிப்பைப் பெற முடியாமல் போய்விட்டது.
ஆரியத்திற்கு விரோதமாக எழுதப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே திருக்குறள் எழுதப்படவில்லை என்றாலும் ஆரிய தர்மம் நீதிக்குக் கேடானது, சமதர்மத்திற்குக் கேடானது, சத்தியத்திற்குக் கேடானது, முன்னேற்றத்திற்குக் கேடானது என்பதை நன்கு அறிந்துதான் ஒரு பெரியார் இயற்கையோடு இயைந்து நின்று தாம் கண்டுபிடித்த  கருத்துக்களை வைத்துத்   திருக்குறளை இயற்றியிருக்க வேண்டும். இயற்கைக்கு இயைந்த கருத்து விஞ்ஞானத்திற்கும் இயைந்த கருத்தாக இருக்கும். இன்ன பொருள்களை இன்ன விதத்தில் சேர்த்தால் இன்னது உண்டாகும் என்பது தான் விஞ்ஞானமாகும்.
பித்தலாட்டத்துக்கு இடமில்லை
இன்ன காரியங்களால் இன்ன வஸ்துக்கு இன்ன குணம் ஏற்படும் என்று கூறுவதுதான் விஞ்ஞானம். விஞ்ஞானத்திற்கு ஏற்ற கருத்துதான் பிரத்யக்ஷ அனுபவத்திற்கும் பின்விளைவுக்கும் ஏற்றதாக அமையக் கூடியது. தத்துவார்த்தம் கூறத் தேவையில்லாத கருத்துத்தான் விஞ்ஞானத்திற்கேற்ற கருத்தாகும். தத்துவார்த்தம் பேசுவதெல்லாம் பெரிதும் தம்முடைய சாமர்த்தியத்தைக் காட்டிக் கொள்ளச் சிலர் செய்யும் பித்தலாட்டம் என்று தான் நான் கூறுவேன். திருக்குறளில் அத்தகைய தத்துவார்த்தப் பித்தலாட் டத்திற்கு இடமேயில்லை.
திருக்குறளில் இப்படிக் கூறப்பட்டிருக்கிறது என்று கூறினால் போதும். அதுவே உண்மை என்று ஒப்புக் கொள்ளலாம். அதில் யாவருக்கும் எந்தக் காரியத்திற்கும் பொருந்தக் கூடிய கொள்கைகள் பல இருக்கின்றன. அதில் கூறப்பட்டுள்ள கொள்கைகளை நாம் பொது நெறியாகக் கொள்வது அவசியம். பொது நெறி என்று ஏன் கூற வேண்டும்? மதம் என்று ஏன் கூறக் கூடாது? என்று நீங்கள் கேட்கலாம். மதம் என்று கூறினால் மதத்திலுள்ள நெறியயல்லாம் மாய்ந்து அதிலுள்ள பூச்சாண்டிப் பழக்க வழக்கங்கள்தான் மிஞ்சுகின்றன. உதாரணமாக சைவ மெய்யன்பர்கள் சிலரை எடுத்துக்காட்டாகக் கொள்ளலாம். ஒரு சைவ மெய்யன்பர்  கணக்காக விபூதி பட்டை அடித்துக் கொள்வார்; ருத்ராக்ஷமும் கணக்காக அணிந்திருப்பார்.  கணக்காகப் பஞ்சாக்ஷரம் கூட ஓதி வருவார்.  ஆனால் அவருடைய நாணயமோ நடத்தையோ சற்றேனும் சைவ நெறிக்கு ஏற்றதாக இராது. அதே போல் தான் மற்ற எல்லா மதவாதிகளும்.
திருக்குறளே போதும்
திருக்குறளின் பெருமையைச் சுமார் 45 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எனக்கு எடுத்துக் காட்டியவர் காலஞ் சென்ற தோழர் பா.வே. மாணிக்க நாயக்கர் ஆவார். அவரும் நானும் அடிக்கடி வேடிக்கையாகவும் விதண்டாவாதமாகவும் பேசிக் கொண்டிருப்பது வழக்கம். அந்தச் சமயங்களிலெல்லாம் அவர் திருக்குறள் கருத்துக்களைத்தான் மேற்கோளாக எடுத்துக் கூறி என்னை மடக்குவார். அவருடைய விளக்க உரைகளால் திருக்குறளில் அடங்கியிருக்கும் பல அற்புத அதிசயக் கருத்துக்களை என்னால் அன்று அறிய முடிந்தது. திருவள்ளுவர் நூல் ஒன்றே போதும் இந் நாட்டு மக்களுக்கெல்லாம் அறிவை உண்டாக்க.
திருக்குறளை  மட்டுமே எடுத்துக் கொண்டு அதிலுள்ள எல்லாத் தலைப்புகளின் கீழ் வருவனவற்றை இரண்டு மூன்று பிரிவுகளாக, அதாவது படித்த மாத்திரத்தில் எளிதில் பொருள் விளங்குவனவற்றைக் கீழ் வகுப்புகளுக்கும் சற்றுக்கடினமாகக் குறள்களை நடுத்தர வகுப்புக்கும், மிகுந்த புதை பொருள் கொண்டு, கூட்டிப் பொருள் காண வேண்டியவற்றை மேல் வகுப்புக்கும் வைத்தால் பள்ளிகளில் மதப் படிப்போ ஒழுக்கப் படிப்போ தனியாக வைக்க வேண்டிய அவசியமே இராது.
ஒரு மாணவன் தன்னுடைய பரீட்சைக்குள் திருக்குறள் முழுமையையும் உணரும்படி செய்யப்பட்டால் அது எவ்வளவோ நன்மை. அதாவது ஒரு பி.ஏ. படித்தவனுடைய உலக ஞானத்துக்கு மேற்பட்ட அறிவு அனுபவத்துடன் பயப்பதாக அமையும்.
பொருள் - காலம் - விரயம் வேண்டாம்
ஒழுக்க நூல்சமீபத்தில் ஒரு தோழரோடு திருக்குறளின் பெருமையைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்த போது அதன் பெருமையை எடுத்துக் கூற ஒரு தேனீக் குடிக் கீரனார் என்னும் புலவரால் பாடப் பெற்றச் சாற்றுக் கவி ஒன்றை எனக்கு மேற்கோளாக எடுத்துக் காட்டினார். அதாவது பொய்ப்பால் பொய்யேயாய்ப் போயின பொய் அல்லாத மெய்ப்பால் மெய்யாய் விளங்கினவே ‡ முப்பாலில் தெய்வத் திருவள்ளுவர் செப்பிய குறளால் வையத்து வாழ்வார் மனத்து என்ற கவியை மேற்கோளாகக் கூறினார்.
அதன் பொருளாவது, திருக்குறள் எழுதப்பட்ட காலத்தில் எந்தந்தப் பொய்க் கருத்துக்கள் மெய்யாகப் பரப்பப்பபட்டனவோ அவைகளின் வண்டவாளம் விளங்கும்படியும் எந்தெந்த மெய்க் கருத்துக்கள் பொய்யாகக் கருதப்பட்டி ருந்தனவோ அவையயல்லாம் மெய்யாக வும் திருக்குறளில்  எடுத்துக் காட்டப் பட்டிருக்கின்றன என்பதாகும்.
அதாவது திருக்குறளில் பொய் மெய்யாகவோ அல்லது மெய் பொய்யாகவோ கூறப்பட்டிருக்கவில்லை என்பதுதான்  அதன் கருத்து. அதுதான் உண்மையுங் கூட. திருக்குறளை எழுதியவர் இதை எழுதினால் எங்கு பார்ப்பனர்கள்  எதிர்ப் பார்களோ என்றோ எங்குப் பார்ப்பனர்களின் கோபத்திற்கு ஆளாக வேண்டியி ருக்குமோ என்றோ கவலைப்படாமல் எழுதியிருக்கிறார். ஆகவேதான் அது ஒழுக்கத்திற்கு ஏற்றதாக அமைந்திருக்கிறது. அவருக்குப் பின்னர் வந்த எழுத்தாளர்கள் யாவரும் பார்ப்பனர்களின் கோபத்திற்கு ஆளாக வேண்டியி ருக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே பல பொய்களையும் புனைந்து எழுதியிருக் கின்றனர்.
பரிமேலழகரின் பித்தலாட்டம்
திருக்குறளில்  ஒரு அரசன், ஒரு விவசாயி, ஒரு வியாபாரி, ஒரு துறவி, ஒரு பொது நலத் தொண்டர், ஒரு மந்திரி,  ஒரு காதலன், ஒரு காதலி, ஒரு தலைவன், ஒரு தலைவி சகலருக்கும் அறிவுரை வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. அவற்றில் ஒன்றில் கூட மூட நம்பிக்கை புகுத்தப்பட்டிருக்க வில்லை.
இந்தக் காலத்திய மக்களின் தாட்சண்யத்திற்காகக் கூட ஆசிரியர் எதையும் கண்டிக்காமல் விட்டுவிடவில்லை.
எது நாகரிகம்?நாகரிகம் என்பது பற்றி ஆசிரியர் கூறியிருப்பதைக் கவனியுங்கள்.
பெயக்கண்டு நஞ்சுண் டமைவர் நயத்தக்க
நாகரீகம் வேண்டு பவர். -  குறள் : 580
என்ற குறளில் நாகரிகத்தின் தன்மை விளக்கப் பட்டிருக்கிறது. நாகரிகம் என்கிற வார்த்தையின் அர்த்தமே பலருக்குப் புரிவதில்லை. தாட்சண்யத்தைத்தான் ‡ அதாவது மற்றவர்களை எந்தக் காரணம் கொண்டும் மனம் நோகாமல் இருக்கச் செய்வதைத்தான் ஆசிரியர் நாகரிகத்திற்கு அறிகுறியயன்று கூறியிருக்கிறார். அதாவது எவ்வளவுதான் ஒருவன் அயோக்கியனா யிருந்தாலும் கூட அவன் மீதும் பரிவு கொள்வது தான் ஒரு நாகரிகத்திற்கு அடையாளம் என்கிறார். நமக்குத் தீங்கு செய்த ஒருவனுக்குக் கூட நம்மைக் கண்டால் வருத்தம் ஏற்படக் கூடாத மாதிரியில் நடந்த கொள்வதுதான் நாகரிகம் என்று கூறுகிறார்.
சாதாரணமாக நாம் ஒரு அன்புடைத் தோழர் யாருக்காவது கடனாகப் பணம் கொடுத்திருந்தால் எங்கு நம்மைப் பார்க்கும் போது அவர் நம் கடனைத் திருப்பிக் கேட்கப் போகிறானோ என்று கருதிவிடுவானோ என்று  எண்ணித் தாமே மறைந்து கொள்வது என்பது சிலரிடம் உண்டு. அதாவது எங்கு அவருடைய மனம் பொக்கென்று திக்கென்று ஆகிவிடுமோ என்று  நான் கூடச் சில சமயங்களில் கவலைப்படுவதுண்டு. இதற்குத் தான் தாட்சண்யம் என்று பெயர். மேற்படி திருக்குறளில் காட்டப்பட்டுள்ள உதாரணமோ இதைவிடச் சாலச் சிறந்தது.
ஒருவன் நமக்கு வி­ம் கொடுக்கிறான் என்பதை நாம் அறிந்து கொண்ட தாகக் காட்டிக் கொண்டால் அவன் மனம் என்ன வேதனைக்குள்ளாகுமோ என்று ஒருவன் தாட்சண்யப்படுவதுதான் நாகரிகம் என்கிறார். இதற்கொப்ப வேறு ஏதாயினும் நம்மால் நாகரிகத்திற்கு அடையாளம் காட்ட முடியுமா?
பொதுத் தொண்டு
பொதுத் தொண்டர்கள் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பதைப் பற்றிய  மற்றோர் குறளைப் பாருங்கள்!
குடிசெய் வார்க்கில்லை பருவம் மடிசெய்து
மானங் கருதக் கெடும்.
என்று கூறியிருக்கிறார். அதாவது மக்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும் என்று ஒருவன் நினைத்தால் அதற்கு காலமோ நேரமோ பார்ப்பது தவறு. மானம் மரியாதை இவற்றைப் பற்றிச் சிந்திக்க ஆரம்பித்தால் அந்தக் காரியமே கெட்டுப் போகும் என்று கூடக் கூறியிருக்கிறார்.
ஆனால் அவரே மற்றோர் அத்தியாயத்தில் காலம் பார்த்துச் செய்தால் ஞால முங்கைக் கூடும் என்றும், வேறோர் அத்தியாயத்தில் மானம் போய் உயிர் வாழ்வைக் காட்டிலும் மாய்வதே மேல் என்றும் கூறியிருக்கிறார். இவற்றின் அர்த்தம் என்ன?
சொந்தக் கவுரவம் எப்போது?
அப்படிச் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் ஏன் ஏற்பட்டது? மானமும் பெருமையும் அவனவன் சொந்தத்திற்கு உரிய சங்கதிகள், சொந்தச் சங்கதி களைப் பற்றிக் கவலையுடையவர்கள் காலம் பார்ப்பதும் மானாவ மானத்தைப் பற்றிச் சிந்திப்பதும் சரி. ஆனால்  ஒரு பொது நலத் தொண்டனைப் பொருத்த வரையில் அவனுக்குச் சொந்தமானது ஒன்றுமில்லை. அவன் தன்னைத்தான் மறக்க வேண்டும். தன்னைத்தான் மறந்தவனுக்கு மானமேது? அவமானமேது? எந்தப் பொதுநலக் காரியவாதியும் அப்படித்தான் இருப்பார். பொதுக் காரியத்தில் ஈடுபடுபவர் யாராவது தன் கெளரவத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்கிறார் என்றால் அவர் பொதுக் காரியவாதியாக மாட்டார். தன் சொந்தக் கெளரவத்திற்காகத்தான் நாம் அவரைக் கருத வேண்டும். அத்தகைய போலிப் பொதுக் காரியவாதிகள்தாம் இன்று நாட்டில் மலிந்து கிடக்கிறார்கள். அவர்களால் நீங்கள் ஏமாந்து போகக் கூடாது என்றும் எச்சரிக்கை செய்ய விரும்புகிறேன்.
வள்ளுவரும் கடவுளும்
அடுத்தபடியாக. திருக்குறள் ஆசிரியருக்குக் கடவுளைப் பற்றிக் கூட நம்பிக்கையில்லை. ஒரு கடவுள் இருந்தால் அது இப்படி இருக்க வேண்டும். இல்லையானால் அது ஒழிய வேண்டும் என்றுதான் அவர் கூறியுள்ளார். கடவுள் இல்லையயன்று நினைத்துக் கொண்டு காரியத்தை ஒழுங்காக நடத்தி வருவது குற்றமாகாது என்றுதான் அவர் கூறியிருப்பதைக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது. இருப்பதாய் நினைத்தால் அது உன்னைக் காப்பாற்றுவதாய் இருக்கட்டும் என்றுதான் அவர் கூறியுள்ளார்.
இரந்தும் உயிர்வாழ்தல் வேண்டின் பரந்து
கெடுக உலகுஇயற்றி யான்.
என்று கூறியுள்ளார்.
ஒருவன் மற்றவனை இரந்து பிச்சை எடுத்துதான் பிழைக்க வேண்டும் என்கிற நிலை வருமானால்  அந்நிலைக்குக் காரணமான கடவுள் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறியிருக்கிறார்.
இன்றைய தொழிலாளர்களின் பட்டினிக்கு முதலாளிகள் காரணம் என்றால் அம்முதலாளியை ஒழிக்கப் பாடுபடுவது நல்ல பயன் அளிக்காது. அவனைக் காப்பாற்றி பாதுகாப்பு அளித்து வரும் கடவுளை முதலில் ஒழி. கடவுள் கெடட்டும் என்றுதான் அவர் கூறியுள்ளார். ஆலாய்ப் பறக்கட்டும் அப்படிப்பட்ட கடவுள் என்றுதான் கூறியுள்ளார்.
பாட்டாளிக்கே தெரியும்
இதனுண்மை பாடுபடும் பாட்டாளி மக்களுக்குத்தான் புரியும். பாடுபடாது தொழிலாளிகளின் சந்தாத் தொகையால் வாழும் இந்நாட்டுப் பொது உடைமை வாதிகளுக்குப் புரியாது, திருக்குறள் கூறும் ஞானம். இதனால்தான் இவர்கள் (பார்ப்பனப் பொது உடைமைவாதிகள்) தனிஒருவனுக்கு உணவில்லை எனில் ஜெகத்தினை அழித்திடுவோம் என்று போலிக் கூப்பாடு போட்டுத் திரிகின்றனர். ஜெகத்தை இவர்களால் ஒழிக்க முடியுமா? ஒழித்து விட்ட பிறகு இவர்கள் மட்டும் வேறு எந்த ஜெகத்தில் வாழப் போகிறார்கள் என்று கேட்டால் விழிப்பார்கள் மிரள மிரள. யஐகத்தை ஒழிப்பது என்பது தற்கொலை செய்து கொள்வது அல்லது துறவி ஆகிவிடுவது ஆகியவைதாம்.
பாட்டாளி மக்களின் புரட்சியைத் தடுத்து அவர் களை வேறு பக்கம்  திருப்பப் பித்தலாட்டக் கூப்பாடுகள் இவை. ஒரு தொழிலாளி தனது பட்டினிக்கு ஜெகத்தை காரணமாக நினைப்பதில்லை. கடவுள் தான் அவனை அப்படி பாடுபட்டும் பட்டினி கிடக்கும்படி உற்பத்தி செய்து விட்டார் என்று நினைக்கின்றான்.  அவனுக்கு போடா போ கடவுளாவது வெங்காயமாவது, பாடுபடும் நாமெல்லாம் பட்டினி. பாடுபடாத அவனெல்லாம் வயிறு வீங்க உண்பது. இது தான் கடவுள் நீதியா? இப்படி ஒரு கடவுள் இருக்குமா? இருந்தால்  அந்தக் கடவுள் நமக்கு வேண்டாம். வேண்டவே வேண்டாம் என்று கூறினால் கடவுள் ஒழிந்துவிடும். அப்புறம் உலகப் பொருள் யாவருக்கும் சரி பங்கு என்று உணர்ச்சி ஏற்படும். அதனால் அவன் உணர முடியும், தான் பட்டினி இருக்க தன் முட்டாள் தனம்தான் காரணம் என்று.  இதைத்தான் கூறியிருக்கிறார் திருக்குறள் ஆசிரியர்.
குறளில் ‘பிராமணர்கள்’ இல்லை.
‘பிராமணன்’ என்ற வார்த்தையைத் திருக்குறள் ஆசிரியர் எங்குமே உபயோகிக்கவே இல்லை. உயர்வான குணங்களையுடைய மனிதனைக் குறிப்பிடும் போதும் துறவியையும் பெரியோரையும் குறிப்பிடும் போதும் வேறு வார்த்தை கூறிவிட்டுப் பார்ப்பனர்களைப் பார்ப்பான் என்றே கூறியிருக்கிறார். அதுவும் வேதம் ஓதுபவனையே பார்ப்பான் என்று கூற முடியும் என்று கூடக் கூறியிருக்கிறார்.
ஒரு பார்ப்பானும் யோக்கியனாக இருக்க மாட்டான் என்று கூடக் கூறி யிருக்கிறார்.
நம்மவர் கவலை எடுத்துக் கொண்டு இத்திருக்குறளைப் பாடமாக வைப்பார் களானால் அப்புறம் இந்நாட்டில் ஒரு மனிதன் கூடத்  தன்னைப் பிராமணன் என்று கூறிக்கொண்டு இருக்க முடியாது.
இன்றே படியுங்கள்
நாம் கூட எவனையும் பிராமணன் என்று கூறுவது நமக்கே இழிவைத் தருவதாகும். நாம் ஒருவனைப் பிராமணன் என்று அழைத்தால் இப்போது நாம் யாராகிறோம்? சூத்திரன் என்று தானே அர்த்தம்! நாமே அதற்கு இடம் கொடுக்கலாமா? அவர்கள் பிராமணர்கள் என்றால் நாமெல்லோரும் சூத்திரர்கள் தானே? எப்படி ஒரு கக்கூஸ்காரனுக்கு பழக்கத்தால் மலத்தின் நாற்றம் தோன்று வதில்லையோ அதுபோல் நமக்குப் பழக்கத்தால் நமது இழிவு நமக்கு தோன்றாமல் நாம் சூத்திரன் என்ற கருத்துத் தரும் பிராமணன் என்ற சொல்லைச் சொல்லி வருகிறோம். இப்படி நாம் சொல்லி வருவதாலேயே நம் சூத்திரனாய்க் கருதப்பட்டு வருவதோடு அதனாலேயே பல இன்னல்களை நாம் இன்றும் அனுபவித்து வருகிறோம்,   இல்லையா?  பார்ப்பான் என்று கூறினால் கூடச் சிலர் நம்மவர்களே குற்றம் கூறுகிறார்கள். ‘டே அவன் பிராமணன்டா ; அவனைப் பார்ப்பான் என்று கூறாதடா; அது தவறு என்று சொன்னால் நீங்கள் கேட்க வேண்டும், ‘அப்போது நீ யாருடா? என்று’. இந்த ஞானமெல்லாம் 3 அணாத் திருக்குறளில் இருக்கிறது. வாங்கிப் படியுங்கள்.
உலக ஞானப்பொது நூல்
100 ரூபாய்க்கும் 20 ரூபாய்க்கும் டெக்ஸ்ட் புத்தகங்கள் வாங்கிப் படித்து மடையர்களாவதை விட 3 அணாவுக்கு திருக்குறள் வாங்கிப் படித்து அறிவாளி யாவது மேல் என்று தான் கூறுகிறேன். திருக்குறள் ஒன்றே போதும், உனக்கு அறிவு உண்டாக்க. ஒழுக்கத்தைக் கற்பித்துக் கொடுக்க. உலக ஞானம் மேற்பட. அப்படிப்பட்டக் குறளைத்தான் நாம் இதுவரை அலட்சியப்படுத்தி வந்திருக்கிறோம். ஒரு தாசில்தார், ஒரு மாஜிட்ஸ்ரேட், ஒரு நீதிபதி, ஒரு சப் ‡ இன்ஸ்பெக்டர் இவர்களுக்குக் கூடத் திருக்குறள் ஒன்றே போதும் தமது வேலையைச் சரியாகச் செய்ய. அவர்களை உத்தியோகத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப் பரிட்சை வைக்கும் போது கூடத் திருக்குறளிலிருந்துதான் கேள்விகள் கேட்கப்பட வேண்டும். திருக்குறளை நன்கு உணர்ந்திருந்தால் போதும் என்று அவர்களுக்கு உத்தி யோகம் வழங்க வேண்டும். அவர்கள் உத்தியோகத்திற்கு அவர்கள் படிக்கும் சாஸ்திரங்கள் பயன்படுவதில்லை என்பதை நீங்கள் உணர வேண்டும்.
இன்ப வாழ்வுக்குஉதாரணமாக, திருக்குறளுக்கு உரை எழுதப் புகுந்த பரிமேலழகர் திருக்குறளில் அறம் என்று இருந்தால் அதற்கு  மனு தர்மம்  என்று தான் பொருட் படுத்தி உரை எழுதியிருக்கிறார். அதையறிந்தும் சில  பண்டிதர்கள் இன்னும் அவ்வுரையைப் பெருமைப்படுத்தி வருவது வருந்தத்தக்கது. நல்ல பண்டிதர் களைக்  கொண்டு திருக்குறள் கருத்துக்களை அமைத்து நல்ல பாட புத்தகங்களை எழுதி அதைப் படிக்கச் செய்தால் இன்றுள்ள பல கஷ்டங்கள் நமக்கிருக்காது. பல கஷ்டங்கள் நீங்கும் என்பதோடு நமக்குப் பல பலன்களும் ஏற்படும்.இராமாயணத்தில் நூறு பாட்டும் பெரிய புராணத்தில்  200 பாட்டும் பாரதத்தில் 100 பாட்டும்  பாகவதத்தில் 200 பாட்டும் படிப்பதைக் காட்டிலும் திருக்குறளைப் படிப்பது எவ்வளவோ மேலாக இருக்கும். பொருளை வீணாக்கிக் காலத்தை வீணாக்கி, பி.ஏ. பட்டமும், எம். ஏ பட்டமும் பெறுவதைக் காட்டிலும் திருக்குறளை முற்றும் உணர்ந்து பட்டம் பெறுவது எவ்வளவோ  மேலாக இருக்கும். பி.ஏ. படிப்பதாலும் எம்.ஏ. படிப்பதாலும் அனுபவ அறிவொன்றும் ‡ வாழ்க்கைக்கு உபயோகப்படக் கூடிய அறிவொன்றும்‡ நாம் பெற்று விடுவதில்லை. உத்தியோகம் பெற ஒரு தகுதியாகத்தான், அதுவும் பார்ப்பனருடன் உத்தியோகத்துக்கு நம்மைப் போட்டி போட முடியாமல் செய்யத் தான் பயன்படுகிறதே ஒழிய, உத்தியோகத் திற்கும் அந்தப் படிப்பு ஒன்றும் பயன்படுவதில்லை. ஆனால் திருக்குறளின் ஒவ்வொரு கருத்தும் ஒருவன் வாழ்க்கைக்குப் பெரிதும் பயன்படக் கூடியதாகயிருக்கிறது. வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நிலையும் ஒவ்வொரு துறையும் நன்றாக அதில் விளக்கப் பட்டிருக்கிறது.
ஒரு திருடன் களவாடினான் என்றால் அவன் எந்த நட்சத்திரத்தில் களவா டினான் என்பது சப் ‡இன்ஸ்பெக்டருக்குத் தெரிய வேண்டியதில்லை. அல்லது இமயமலையின் உயரம் என்னவென்பதும் அவருக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டி யதில்லை. ஒரு சப் இன்ஸ்பெக்டர் வேலைக்கோ ஒரு தாசில்தார் வேலைக்கோ பி.ஏ. பட்டம், எம்.ஏ. பட்டம் தேவையில்லை. குறள் படிப்பே போதுமானது.
பி.ஏ. பட்டம், எம்.ஏ. பட்டம் பெற வேண்டும் என்பதெல்லாம் அந்தத் தகுதியின் காரணமாகச் சகல உத்தியோகங்களையும் தாமே அடையப் பார்ப்பனர் செய்து கொண்ட சூழ்ச்சிதான் என்று என்னால் அறுதியிட்டுக் கூறமுடியும். பார்ப்பனர் தகுதி, திறமை என்று கூறுவதெல்லாம் உருப் போட்டு ஒப்புவிக்கும் திறனைத்தானே ஒழியச் செயலாற்றும் திறனை அல்ல என்பதை நீங்கள் உணர வேண்டும்.
அனைவரும் திருக்குறளைப் படித்து அறிவுள்ள மக்களாகி இன்புற்று வாழ வேண்டும் என்பது தான் எனது ஆசை.
#பெரியார்

Post a Comment

Powered by Blogger.